Büyümekten Yoruldum! (2)

Annemle bir yere gitmekten nefret ediyorum çünkü sürekli peşimden koşturup bana bir an olsun rahat vermiyor! Bugün annemle birlikte vapura bindik, ben hayatımda ilk kez vapura bindiğim için çok heyecanlandım. Her yeri keşfetmeliydim, bu yüzden çılgınlar gibi koşturmaya başladım(kendimi kaybetmiş olabilirim ama inanın bu elimde değil). Tam da kendime göre bir pencere bulup dışarıya doğru sarkmaya çalışırken, beni bir abla tuttu. Kucağına alıp denizi görmeme yardımcı oldu. O sırada annem koşturarak,(soluk soluğa kaldığını söylememe gerek yok sanırım) arkamızda göründü. “Aaaa rahat bırak ablayı!” diye çığlık atıp, beni ablanın kucağından indirdi! Annemi gerçekten anlayamıyorum, ilk kez vapur gördüğünde kendisi neler yapmıştı kim bilir! Ayrıca ben o ablayı hiç de rahatsız falan etmiyordum! Annem yine benim ne yaptığımı benden daha iyi biliyordu(!) Bir defasında da dedemle kremalı bisküvi yerken böyle yapmıştı. Ben kremalı bisküvinin sadece kremasını yemeyi seviyorum. O gün de kremaları yalayıp, bisküvileri dedeme veriyordum ve dedem kahkaha atıp, bisküvileri midesine indiriyordu. İşte tam o sırada annem içeri girdi,(bazen sadece beni görebilen 3. bir gözü daha olduğunu düşünüyorum) “Dedene ayıp değil mi? Bak, adamcağız zorla senin bisküvilerini yiyor!” diye bana kızdı. Hâlbuki dedem çok mutluydu. Ama annem her şeyi benden daha iyi biliyor. Bunu bir defasında babama sormayı denedim ama aldığım cevap hiç de iç açıcı değildi: “Anneler her şeyi bilir!” Eğer böyle bir olasılık varsa, gizlice burnumu karıştırdığımı, bazen bilerek altımı ıslattığımı, yemeği sevmediğim zaman çaktırmadan kediye verdiğimi, hah neredeyse unutuyordum, komşumuzun biblosunu kırıp gizlice halının altına sakladığımı da biliyor olmalı. Bunları bildiği hâlde bana hâlâ kızmaması aklımı karıştırıyor. Neye kızıp neye kızmayacağını karıştırabiliyorum. Bir keresinde annemin yaptığı kremalı pastaya parmağımı daldırıp kremayı mideme indirmiştim ve annem bana kızmıştı. Ama doğum günümde “Hadi bakalım, kremaya bir parmak at ve tadını çıkar,” dedi.  Annemi anlamak bazen çok zor. Neyi ne zaman yapmam gerektiğini ezberlemek için çok çaba göstermeliyim ve her gece süt içmem bile ezberimi geliştirmiyor! Oysa annem süt içen çocukların her şeyi çabucak öğrenebildiğini söylemişti!(Not: Bana zorla süt içiriyorlar)